Usuario anónimo ¿Quieres tener tu propio blog?
Crear blog gratis en OboLog

Child in time

por flispe
domingo, 13 de enero del 2008 a las 16:41
guardado en , ,

Deep Purple - In Rock (1970)

Todo el mundo seguramente conoce el gran hit de los Deep Purple, el Smoke on the water, famoso por su pegadizo riff de guitarra.

Pero los Deep Purple son mucho más que ese riff. Son uno de los pioneros del Hard Rock, allá por los primeros setenta, cuando junto con los Led Zeppelin y los Black Sabbath revolucionaron la escena musical. En el primer disco con la formación clásica MKII (Ian Paice a la batería, Jon Lord al teclado, Roger Glover al bajo, Ritchie Blackmore a la guitarra y Ian Gillkan a la voz), el In Rock (1970) está incluida esta pieza. Porque más que una canción es un Masterpiece.

Son muchas veces las que he escuchado esta canción, entre ellas cuando pude ir a verlos en directo en el 2003, pero seguramente la más emocionante, fue en un concierto en Berlin de los Blackmore's Night, el grupo actual del amigo Ritchie, cuando tras interpretar el Wish You Were here tocaron unas notas de esta canción. Mágico.

Para mí, una de las mejores canciones de todos los tiempos, quizás un Top10... 

 

versión de 1970 

 

versión de 16 minutos en directo en 1972 

 

Sweet child in time you'll see the line
The line that's drawn between the good and the bad
See the blind man shooting at the world
Bullets flying taking toll
If you've been bad, Lord I bet you have
And you've been hit by flying lead
You'd better close your eyes and bow your head
And wait for the ricochet

Oohh oohh oohh... 

The Saints are coming

por flispe
sábado, 12 de enero del 2008 a las 17:01
guardado en , , ,

U2&Green Day - The saints are coming (2006)

La canción original era de The Skids, y data del 1978. Pero la versión de hoy la grabaron Green Day y U2 como homenaje a las victimas del huracán Katrina en Nueva Orleans, sucedido en agosto de 2005.

Green Day y U2 grabaron esta nueva versión, con letra ligeramente modificada, en 2006, cuando se lanzó como single, y fue interpretada por ambos grupos a la vez el 25 de septirembre de 2006 (poco más de un año después de los sucesos) en el Lousiana Superdome previo a un partido de los New Orleans Saints. Allí estaban Bono, The Edge, Adam Clayton y Larry Mullen Jr (por U2) y Billy Joe Amstrong, Mike Dirnt y Tré Cool (por los Green Day), doble batería, bajo, guitarra y voz para estremecer a los 68000 espectadores presentes.

Lástima que haya de haber un fin benéfico y triste detrás para ver a tal superbanda en acción.  

 

videoclip original  de la versión de 2006

 

en directo, 26/09/2006, en el Superdome de New Orleans 

 There is a house in New Orleans
They call the Superdome
It's been the ruin
Of many a poor boy
And God I know I'm one

I cried to my daddy on the telephone, "how long now?"
"Until the clouds unroll and you come home," the line went
But the shadows still remain since your descent, your descent

I cried to my daddy on the telephone "How long now?"
"Until the clouds unroll and you come home" the line went
But the shadows still remain since your descent, your descent yeah, yeah

The saints are coming
The saints are coming
I say no matter how I try
I realize there's no reply

The saints are coming
The saints are coming
I say no matter how I try
I realize there's no reply
[Backing Oooh's]

New birth, rebirth
Trombone Shorty

Living like birds in magnolia trees
A child on a rooftop
A mother on her knees
Her sign reads
Please, I am an American

Drowning sorrow floods the deepest grief, how long now
Until a weather change condemns belief, how long now
When the night watchman lets in the thief, what's wrong now

The saints are coming
The saints are coming
I say no matter how I try
I realize there's no reply

The saints are coming
The saints are coming
I say no matter how I try
I realize there's no reply
I say no matter how I try
I realize there's no reply
I say no matter how I try
I realize there's no reply

Not ready to make nice

por flispe
jueves, 10 de enero del 2008 a las 22:32
guardado en , , ,

Dixie Chicks - Not Ready to Make Nice (2006)

Hoy tuve un día de esos semidepresivos, en los que las cosas no andan ni mucho menos todo lo bien como desearías, y los aspectos secundarios de la vida y otros pequeños detalles confabulan en ir minando poco a poco la moral...

Al llegar a casa, puse la televisión, FlyMusic, y apareció esta canción. Me quedé pensativo y ciértamente es una buena canción para un extraño día.

I know you said
Why can't you just get over it,
It turned my whole world around
and i kind of like it 

Sé que dijiste
Que porque no te podrías reponer de esto
Puso todo mi mundo patas arriba
Igual que a mi 

La canción es de las Dixie Chicks, grupo de Texas, que triunfaron en el 2006 en Europa (ya habían cosechado éxitos importantes en los US) con su último álbum Taking the long way. Año en el que ganaron además 5 Grammys...

La canción, una pequeña joya, que hoy me hizo recordar porque esos pequeños detalles que a veces tanto me hacen disfrutar, son los mismos que me ponen en tierra y me hacen sentir infeliz. Mañana será mejor día, lo presiento... 

 

videoclip original (2006)

 

en directo

 Forgive, sounds good.
Forget, I'm not sure I could.
They say time heals everything,
But I'm still waiting

I'm through, with doubt,
There's nothing left for me to figure out,
I've paid a price, and i'll keep paying

I'm not ready to make nice,
I'm not ready to back down,
I'm still mad as hell
And I don't have time
To go round and round and round
It's too late to make it right
I probably wouldn't if I could
Cause I'm mad as hell
Can't bring myself to do what it is
You think I should

I know you said
Why can't you just get over it,
It turned my whole world around
and i kind of like it

I made by bed, and I sleep like a baby,
With no regrets and I don't mind saying,
It's a sad sad story
That a mother will teach her daughter
that she ought to hate a perfect stranger.
And how in the world
Can the words that I said
Send somebody so over the edge
That they'd write me a letter
Saying that I better shut up and sing
Or my life will be over

I'm not ready to make nice,
I'm not ready to back down,
I'm still mad as hell
And I don't have time
To go round and round and round
It's too late to make it right
I probably wouldn't if I could
Cause I'm mad as hell
Can't bring myself to do what it is
You think I should

I'm not ready to make nice,
I'm not ready to back down,
I'm still mad as hell
And I don't have time
To go round and round and round
It's too late to make it right
I probably wouldn't if I could
Cause I'm mad as hell
Can't bring myself to do what it is
You think I should

Forgive, sounds good.
Forget, I'm not sure I could.
They say time heals everything,
But I'm still waiting

Camins

por flispe
miércoles, 09 de enero del 2008 a las 23:40

Sopa de Cabra - Plou i fa sol (2001)

Llevaba pensando tiempo cuando podía poner esta canción. Cuando tendría ganas, o quizás, cuando las circunstancias me indicarían que era el día...

Sopa de Cabra ha sido uno de los grupos entandarte del rock en catalán.  Formados en 1986, en Girona, fueron durante los primeros noventa, junto con otros grupos como Sau o Els Pets el grupo de referencia. En el último disco de estudio, ya en 2001, un año antes antes de disolverse, publican esta maravillosa canción. El disco es el Plou i fa sol (2001). La canció fue versionada por Amaral en el disco tributo a Sopa de Cabra, Podré Tornar Enrera, de 2006.

Después de unos meses de buscar salidas a algunos de los constantes agobios que me persiguen, y tras un simbólico cambio de año, puedo decir que: como mucho veo un camino. Lejano, pero quizás veo un camino. De tierra pedregosa por ahora, ya que el camino que me afané en hacer de sólido alquitrán en verano, se tornó en endebles arenas saharianas poco después...

Y aquí sigo yo, buscando construir ese camino, de cambio, en lo laboral, en lo personal, en lo emocional, buscando esa oportunidad que canta la canción: mai no es massa tard per tornar a començar... ¿Y si fuera cierto?

 

 
 
Camins que ara s'esvaeixen, camins que hem de fer sols
(e)caminos que se desvancen, caminos que hemos de hacer solos
 
Camins vora les estrelles, camins que ara no hi són.
(e)Caminos cerca de las estrellas, caminos que ahora no están
 
Vam deixar-ho tot, el cor encès pel món,
(e)dejamos todo, el corazón encendido por el mundo
per les parets de l'amor, sobre la pell
(e)por las paredes del amor, sobre la pell
 
Érem dos ocells de foc sembrant tempestes
(e)eramos dos pájaros de fuego sembrando tempestades
ara som dos fills del sol en aquest desert
(e)ahora somos dos hijos del sol en este desierto
 
Mai no és massa tard per tornar a començar
(e)nunca es demasiado tarde para volver a empezar
per sortir a buscar el teu tresor.
(e)para salir a buscar tu tesoro
 
Camins, somnis i promeses
(e)caminos, sueños y promesas
camins que ja són nous.
(e)caminos que ya son nuevos
 
No és senzill saber cap a on has de marxar
(e)no es facil saber hacia donde ir
pren la direcció del teu cor
(e)tomo la dirección de tu corazon
 
Mai no és massa tard per tornar a començar
(e)nunca es demasiado tarde para volver a empezar
per sortir a buscar el teu tresor
(e)para salir en busca de tu tesoro
 

 

Pan de higo

por flispe
miércoles, 09 de enero del 2008 a las 00:50
guardado en , , ,

Rosendo - Loco por incordiar (1985)

Hoy estuve cenando en casa de mi primo, y mientras tomaba una copichuela haciendo zapping apareció FlyMusic. El primer video que apareció era de Vive Le Fete... La expresión de su mujer fue "vaya videos mas raros ponen aquí!"... A mi cara de escepticismo-burla respondió con un "yo es que en esto de la música hace años que estoy desconectada..." seguido de un "sí, yo también ", de mi primo...

Y es que del Sabina de una, al Rosendo del otro es difícil (que no imposible) sacarlos...¡Y grandes son, sí, señores! 

Debió ser en las fiestas de mi pueblo, o alguno cercanos donde escuché Rosendo (o Leño, su anterir grupo) por primera vez, y probablemente fue el Agradecido (1985) o el Maneras de vivir (1983).Mcuhos años y discos después Rosendo sigue ahí, guitarra en mano, rockanroll en el corazón, haciéndonos difrutar...

La canción de hoy aparece en su primer disco en solitario, el Loco por incordiar (1985). Y como dice la letra de hoy: Voy a sonreir intermitente y a pedir un poco más siempre más.

 Grande Rosendo, me hizo feliz recordar estas canciones...

 

 

 
 
Voy a ser un chico inteligente
y ya no me la van a dar
nunca más.
Voy a ser un poco impertinente
y a caer un poco mal
sin faltar.

Voy a ser el enemigo disparando pan de higo
ojo no te vaya a dar.
Viviré como desplante apretando y to p'alante
no se me podrá aguantar.
Vaya risa que me dan
piensan que estoy anormal
pero mira que fatalidad
un, dos, tres y ya no están.

Voy a sonreir intermitente
y a pedir un poco más
siempre más.
Voy a interrumpir constantemente
y se me tiene que notar
mucho más.

Voy a ser el enemigo disparando pan de higo
ojo no te vaya a dar.
Viviré como desplante apretando y to p'alante
no se me podrá aguantar.
Vaya risa que me dan
piensan que estoy anormal
pero mira que fatalidad
un, dos, tres y ya no están.

Voy a ser el enemigo disparando pan de higo
ojo no te vaya a dar.
Viviré como desplante apretando y to p'alante
no se me podrá aguantar.

 

Beds are burning

por flispe
lunes, 07 de enero del 2008 a las 22:42
guardado en , , ,

Midnight Oil - Beds are burning (1987)

En 1997 un amigo me dejó un CD de los Oil. Era un recopilatorio, el 20,000 Watt R.S.L. Al escuchar las canciones y llegar a la 9, asocié la canción con un videoclip que había visto tiempo atrás en la televisión. A parti de ahí fui fan de los Midnight Oil. Grupo que nunca poude ver en concierto y que lamentablemente seguramente ya no podré ver, ya que no continúan en activo.

La canción está incluida en el álbum Diesel and dust (1987) y trata sobre los derechos de los indígenas australianos. 

La canción tiene una fuerza y sentimientos imponente. Ha llegado el momento, lo justo es justo. De pagar la renta, de pagar nuestra parte.

Pero no lo hacemos. Y mientras tanto, ya sea en Australia los indígenas, en Sudamérica, Africa o cualquier parte del Mundo, la avaricia de pocos (quizás no tan pocos), nos lleva a desnaturalizar lo que siempre ha sido el Status Quo de  las tierras, su gentes, riquezas, costumbres. Claro, pero a nosotros nos preocupa que el jodido petróleo  valga 100 $ el barril. ¡Y de verdad!

Da igual. Yo seguiré durmiendo (y tú, y el otro, y él...) mientras las camas están ardiendo.Aún puedo pagar el combustible para mi coche. ¿Acaso me importa que quien me sirve el petróleo se muera de hambre? Ya miraré para otro lado, otra vez más...

 

 
videoclip original (1987)
 
 
en directo en la ceremonia de Sidney 2000 

 

 Out where the river broke
The bloodwood and the desert oak
Holden wrecks and boiling diesels
Steam in forty five degrees

The time has come
To say fair's fair
To pay the rent
To pay our share
The time has come
A fact's a fact
It belongs to them
Let's give it back

How can we dance when our earth is turning
How do we sleep while our beds are burning
How can we dance when our earth is turning
How do we sleep while our beds are burning

The time has come to say fair's fair
To pay the rent now, to pay our share

Four wheels scare the cockatoos
From Kintyre East to Yuendemu
The western desert lives and breathes
In forty five degrees

The time has come
To say fair's fair
To pay the rent, ah
To pay our share
The time has come, ah
A fact's a fact
It belongs to them
Let's give it back

How can we dance when our earth is turning
How do we sleep while our beds are burning
How can we dance when our earth is turning
How do we sleep while the beds are burning

The time has come
To say fair's fair
To pay the rent now
To pay our share
The time has come
A fact's a fact
It belongs to them
We're gonna give it back

How can we dance when our earth is turning
How do we sleep while our beds are burning

Losing my religion

por flispe
domingo, 06 de enero del 2008 a las 12:50
guardado en , , ,

REM - Losing my religion (1991)

REM fue uno de mis grupos de referencia durante muchos años, sobretodo en los noventa. Y como mucha gente, al menos en España, los conocí con esta canción, del álbum Out of time (1991), cuando vinieron a presentarlo...

Tras más de 10 años de carrera, por fin marcaban un hit decisivo en todo el mundo. Después vino el Automatic for the people (1992) y a partir de ahí, podamos ya considerar a REM uno de los grandes grupos de todos los tiempos. Auténticos dinosaurios del Rock.

La canción. La frase Losing my religion es una expresión sureña (de los USA) que viene a significar "perder los papeles" o "salirse de sus casillas".  A mi la canción me recuerda simplemente a REM, a mis comienzos en el descubrimiento de nuevos y grandes grupos...

Y bueno, quizás también me hace pensar de vez en cuando en que no, no debo perder los papeles, no debo dejarme llevar por los primeros impulsos. No debo "lose my religion". ¡Qué paradoja!

 

 videoclip original

 

versión en directo, en 2003 en Alemania 

 

 Oh, life is bigger
It's bigger than you
And you are not me
The lengths that I will go to
The distance in your eyes
Oh no, I've said too much
I set it up

(chorus)
That's me in the corner
That's me in the spotlight, I'm
Losing my religion
Trying to keep up with you
And I don't know if I can do it
Oh no, I've said too much
I haven't said enough
I thought that I heard you laughing
I thought that I heard you sing
I think I thought I saw you try

Every whisper
Of every waking hour I'm
Choosing my confessions
Trying to keep an eye on you
Like a hurt lost and blinded fool, fool
Oh no, I've said too much
I set it up
Consider this
Consider this
The hint of the century
Consider this
The slip that brought me
To my knees failed
What if all these fantasies
Come flailing around
Now I've said too much
I thought that I heard you laughing
I thought that I heard you sing
I think I thought I saw you try

But that was just a dream
That was just a dream

(repeat chorus)

But that was just a dream
Try, cry, why try?
That was just a dream
Just a dream, just a dream
Dream 

Apache

por flispe
viernes, 04 de enero del 2008 a las 19:20
guardado en , , ,

The Shadows - Apache (1960)

Corría el año 1990 y por la radio anunciaban un concierto de esos que marcan historia. El Knebworth '90. No solo lo pasaron por la radio, sino que además dieron muchas de las actuaciones también por la televisión...

Allí estaban Mark Knopfler y Eric Clapton, Robert Plant y Jimmy Page, Paul McCartney, Status Quo, Pink Floyd, Genesis, Cliff Richard & The Shadows. Todo un elenco de grandes artista que, a un chaval de entonces 12 años, como poc le venía grande, a la par que en algunos casos desconocido...

Recuerdo grandiosas las actuaciones de Paul McCartney y sobretodo la de Pink Floyd... Y, escondido en el set list de uno de los grupos desconocidos para mí entonces (y practicamente también después de entonces) estaba la canción de hoy, Apache, primer hit de The Shadows, allá por el 1960.

Hoy tenía ganas de poner un clásico, y éste, sin duda, lo es. Una canción que, tras escucharla una sola vez, uno tiene la sensación de que la conoce de siempre. Lo dicho, un clásico.

Disfrútenla...

 

versión original, de 1960 

 

en directo, durante la última gira de The Shadows, en 2005 

Sobre el blog

Song Of The Day

Este blog va de canciones.

De canciones que recuerdan historias. De canciones que recuerdan buenos momentos, otros no tan buenos. De canciones que recuerdan a artistas, a otras canciones. Que recuerdan.

De canciones que marcaron la historia, que marcaron mi historia, quizás también la tuya.

Una canción para casi cada día del año...

Lista de todas las canciones

Ver ficha del blog en OboLog

Login

Comentarios

Losing my religion (spyc54)
...(12 jul)
Losing my religion (tf594652)
rem hasta ahora los oigo...(12 jul)
Sultans of swing (Evaristo)
Dire Straits, qué banda...dios mio !!!!   Mark kpnofler , un capo total .... Sul...(11 jul)
Que me quedes tú (Anónimo)
(Y)...(06 jul)
Sweet Child O'Mine (Guns N' Roses) (sthepanye symur)
...(16 jun)

Más comentados

Refuse/Resist (8)
Cae la lluvia, sopla el viento, siento que la incomodidad de las gotas, a veces cuantiosas,  que ...
Serenade (5)
No recuerdo exactamente el año (eso sí, al menos hace 15 años) , pero sí recuerdo de qué la ...
Viva Colonia! (5)
Hoy es día de carnaval. Y una de las ideas locas que surgieron durante la semana era ir a pasar el ...
Sweet Child O'Mine (Guns N' Roses) (5)
Pocos comienzos de una canción me provocan una emoción y alteración musical como ésta. Fue otra de ...
Do the right thing (4)
Tomaron como idea el cult-movie La matanza de Texas para autodenominarse Leatherface. Como el ...

Suscripción

Suscríbete al Feed RSS XML

También puedes suscribirte directamente con alguno de los siguientes enlaces:

  • Suscríbete en Bloglines
  • Suscríbete en Google